به نظر من واقعیت با حقیقت فرق داره.زمین تا آسمون!

نظر شما چیه؟

بنویسید!

بعد من دیدگاه خودم رو شرح میدم.

ممنون!

=======================================

با تشکر از کسانی که قدم رنجه فرمودند و یاری کردند تا به تبادل نظری خاص برسیم. همانطوریکه دوستان هم اشاره کردند. کاملا بجا و درست میباشد.در دوکلمه خلاصه میکنم:حقیقت بحقانیت حق به اثبات رسیده و همیشه پابرجاست.قال الصادق(ع) والاهِ اِن الموئمن لاعظم حقا من الکعبه=و حقیقت را ممکن است موقتا لجن مال کرد"لیکن بالاخره مانند افتابی که پس از ابردرآید و جهان را با نور پرفروغش روشنی بخشد وجود خود را ظاهر و جویندگان را متمتع سازد" اما واقعیت بر گرفته از موضوعات" پیش امدهای روزمره"و موانعاتی که هنوز حل نشده و شاید هم غیر قابل حل باشد اما وجود دارد" و تشخیص این واقعییت نیز با افکار بشر صورت میگیرد و هر کسی واقعییت را با افکار شخصی اش در می امیزد و انطوری که منطق شخصی اش میپذیرد بدیگران القا میکند اما هست و وجود دارد. پس به این نتیجه میرسیم که تفاوت این دو از زمین تا اسمان است. تفاوت حقیقت و واقعییت همانند تفاوت : میل و حق میباشد.. حق ما همان است که ثابت شده یک میزان و تعادل بدون نوسان"اما میل ما چیزیست که هر لحظه با تمایلات مزاجی مان بنوع دلخواه ما شکل داده میشود. پس بیاییم حقیقت را با واقعیاتی که ما برایش معنا تایین میکنیم تغییر ندهیم" یا چیزی که حق ماست بر او قانع شویم" اگر میلمان چیز دیگریست بحساب حقمان نگذاریم..منتظر موضوعات جدید و جالبتری باشید. با تشکر از همه دوستان که برای رسیدن به تفهیم این دو کلمه مارا یاری کردند..

روزی خبر رسید که به زودی جزیره به زیر آب خواهد رفت.

همه ساکنین جزیره قایق هایشان را آماده و جزیره را ترک کردند.

اما عشق می خواست تا آخرین لحظه بماند چون او عاشق جزیره بود.

وقتی جزیره به زیر آب فرو می رفت ، عشق از غرور که با یک قایق زیبا راهی مکان

امنی بود کمک خواست. غرور گفت : نه ، نمیتوانم تو را با خود ببرم چون تمام بدنت

خیس و کثیف شده و قایق زیبای مرا کثیف خواهی کرد.

غم در نزدیکی عشق بود. عشق به او گفت : اجازه بده تا من با تو بیایم. غم با صدایی

حزن آلود گفت : آ ، عشق من خیلی ناراحتم و احتیاج دارم تا تنها باشم.

عشق اینبار سراغ شادی رفت و او را صدا زد. اما او آنقدر غرق شادی و هیجان بود که

حتی صدای عشق را هم نشنید.

آب هر لحظه بالا و بالاتر می آمد و عشق دیگر نا امید شده بود

که صدای سالخورده ای گفت :

بیا عشق من تو را خواهم برد. عشق آنقدر خوشحال شده بود که حتی فراموش کرد

نام پیرمرد را بپرسد و سریع خود را داخل قایق انداخت و جزیره را ترک کرد. وقتی به

خشکی رسیدند ، پیرمرد به راه خود رفت و عشق تازه متوجه شد کسی که جانش

را نجات داده بود چقدر بر گردنش حق دارد.

عشق نزد عالمی که مشغول حل مساله ای روی شن های ساحل بود رفت و از او

پرسید : آن پیرمرد که بود؟

عالم پاسخ داد : زمان

عشق با تعجب گفت : زمان؟! اما چرا او به من کمک کرد؟

عالم لبخندی خردمندانه زد و گفت : زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است !

موافقی؟؟؟

 مهم نیست توی دنیا سیاهی لشکر برای خودت درست کنی.

مهم اینه که فقط یکی.فقط یکی و  داشته باشی که برات بمیره.

مهم نیست که هزار نفر رو با زبون دور خودت جمع کنی.

مهم اینه که با صداقت یکی رو نگه داری که اندازه هزار نفر تو رو بخواد.

مهم نیست با رنگ به رنگ شدنت مثل بوقلمون خیلی ها از تو خوششون بیاد.

مهم اینه که همیشه خودت باشی.

مهم نیست حرفی بزنی که بقیه به به چه چه بگن.

مهم اینه که همیشه حرفت یکی باشه.

مهم نیست که زور داشته باشی و زبون.

مهم اینه که چه مذکر چه مؤنث مرد باشی.مرد.

مهم نیست که خیلی ها تو دنیا نامردند.

مهم اینه که تو مردی عزیز من.

مهم نیست که خیلی ها دروغ میگن.

مهم اینه که تو دروغ نمیگی خوب من.

مهم نیست خیلی ها تو دنیا ناپاک عشقشون.

مهم اینه که تو عشقت مقدسه نازنین من.

مهم نیست خیلی ها دورنگند تو دنیا.

مهم اینه که تو یک رنگی گل من.

اصلا هیچ چیز توی دنیا مهم نیست برام.

فقط تو مهمی برام عزیز دلم.

تورو به خاطر صداقت نجابت پاکی و خلوصت ستایش میکنم.

        فقط تو!                                                                    

میان ماه من با ماه گردون

تفاوت از زمین تا آسمان است

من ودرگیر خودت کن تا جهانم زیر و رو شه

تا سکوت هر شب من با هجومت رو به رو شه

بی هوا بدون مقصد سمت طوفان تو میرم

من ودرگیر خودت کن تا که آرامش بگیرم

تو همین جایی همیشه با توشب شکل یه ر‌ؤیاست

آخرین نقطه دنیا تو جهان من همین جاست

تو همین جایی وهر روز من به تنهایی دچارم

من ونزدیک خودم کن تا تو رو یادم بیارم

با خیال تو هنوزم مثل هر روز وهمیشه

هر شب حافظه من پر تصویر تو میشه

با من غریبگی نکن با من که درگیر توام

چشمهات و از من برندار من مات تصویر توام

وقتی که دستام وگرفت تموم شدن بهانه ها

می آیی از پشت کوهی از تردید

واز تنگاتنگ دلهره!

می آیی از یک گذر

از آبراه بی وزنی!

شاید رفتنت را به یاد داری.

خفقان عاطفه

برهه دلواپسی!

واما آمدنت!!!

آیا جز تو بود آنی که ابرهای تیره تردید را پس زد؟

وجز تو بود آنی که رستم شد وجنگید؟

حاشا که نبود جز تو رستمی که مردانگی را شرمنده صبر خود کرد.

باخود اندیشیده ای؟

که تیرگی به جان خریدن به قیمت آبی آسمان عین مردانگی است؟

ودلهره نوشیدن به قیمت شیرینی شراب آرامش عین گذشت؟

واکنون می آیی...

با کوله باری از خاطره!

جا گذاشته ای همه دردها واندوه ها را!

سبک بال و رها می آیی.

سربلند از این آزمون!

نازنینم:

آمدنت را با لحظه ای سکوت جشن میگیرم.

چون هر چه گشتم واژه ای برای فریاد نیافتم

لایق تو!

وسکوت من رساتر از هر فریادیست.

عاشقانه تر!

گفتم آمدنت را با اشک...

گفتی نه!

بی تردید خواهم پذیرفت که تورا یارای دیدن اشک من نیست.

پس آمدنت را با:

یک دنیا عشق...

یک آسمان وفا...

یک کهکشان یکرنگی...

یک اقیانوس شوق...

ویک دل محبت...

صمیمانه جشن میگیرم وبه تو می گویم:

خوش آمدی تک مسافر قلبم!

سفر غریبی داشتم توی اون چشم سیاهت

سفری که برنگشتم گم شدم توی نگاهت

یه دل ساده ساده کوله بار سفرم بود

چشم تو مثل یه سایه همه جا همسفرم بود

من همون لحظه ی اول آخر راه ومیدیدم

تپش عشق تو رگهام عاشقونه میشنیدم

تو شدی خون تو رگهام من دیگه خودم نبودم

برای نفس کشیدن دیگه محتاج تو بودم

الا بذکرالله تطمئن القلوب

گر نگهدار من آن است که من میدانم

شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد!

شک نکن.خدا خیلی دوستت داره.خیلی مراقبت هست.

داره بهت میگه من باهاتم.همیشه.در همه حال!

نمیگه پابه پات میام.میگه توسختی ها تورو رو دست هام میگیرم ومیبرمت.

یادت اومد؟

با خداروی شنهای ساحل راه میرفتم...

اره.توی سختی ها سرت روی سینه خداست.توی آغوشش.

همیشه باهاته.

توکل یعنی:خدایا سپردم به تو وتموم.اگر بگی توکل دارم وبازم تو دلت غوغا باشه

بازم نگران باشی.خدا میگه بهم اعتماد نداری؟

پس برو کارت رو بده به یکی که بهش اعتماد داری.

پس اعتماد

توکل

وتمام

نمیخواد ساعت ها دعا بخونی.یک آن صادقانه سرت رو بگیر بالا

چشمت نم شه و خواسته ات رو بیاد بیار وفقط بگو:خدا!

تمام:دنیا رو زیرورو میکنه اسمش.

آرامشت به طبیعت امکان میده به دستور معبود شرایط رو محیا کنند تا تو به خواسته

ات برسی.

پس فقط

آرامش

توکل

توصل

تمام!

 خدا هیچ دستی روخالی بر نمی گردونه.هرگز!!!

حس کن

کنار یه چشمه کوچیک نشستی.روی چمن های که از شبنم دیشب هنوز نم هستند.

سردی چمن بدنت رو خنک میکنه.

پاهات رو توی آب چشمه گذاشتی.آب زلال وپاکه.سنگ ریزه های کف چشمه زیباییش روچند برابر کرده.وقتی پاهات رو روی سنگ ریزه ها میذاری تیزیشون رو حس میکنی.

آب آهسته از روی پاهات عبور میکنه.

وای!چه خنکه!

دورتادور چشمه با سنگهای کوچک وبزرگ مزین شده.از گوشه چشمه که درست روبروی تو هست از لابلای سنکها آب می جوشه وبیرون میاد.

حباب های هوا با زیبایی از زیر آب دیده میشه.!

بالای سرت یه بید مجنون جوون ایستاده.با زلف های پریشون!

گاهی نسیم زلف های بید رو آهسته به صورتت میزنه.

سبزی چمن چشمات رونوازش میده.تصویر تکراری ذهنت رو از این زندگی ماشینی

به یه تصویر نو تبدیل میکنه.

صدای آب!صدای رقص درختان با باد!صدای پرنده ها!

خوب گوش کن:

صدای بلبلی که روی شاخه بالایی درخت چشم با آسمون دوخته وعاشقانه آواز سر میده.

خوب گوش کن:

بذار گوش هات خالی شه از صدای بوق ماشین!

وای

همین طوری که محو زیبایی طبیعتی یه قطره آب میپره تو صورتت!

دوتا گنجیشک اومدن کنار چشمه نشستن وپرهاشون رو هی میزنند توی آب!

گاهی دنبال هم میدوند.گاهی نوک هاشون رو به هم میزنند.گاهی هم از چشمه آب میخورند.

همین طوری که پاهات توی آب هست.روی چمن ها دراز میکشی.

آبی آبی!

صاف وزیبا!

گوشه هایی از آسمون ابرهای کوچک وسفید دارند با هم بازی می کنند.

اخ !خدای من:

چقدر هوا خوبه.چقدر طبیعت قشنگه.

یه نفس عمیق بکش.بذار ریه هات پرشه از هوای پاک.

دوتا دستت رو بذار زیر سرت.چشم بدوز با آسمون.

دور شو از همه هیاهوها.دور شو از همه مشکلات.

دور شو از همه دورنگی ها.خودت رو توی طیبعت گم کن.

حالا خودتی.این اصل تو هست.خود تو!

نه تجددی نه تجملی نه ریایی نه دروغی.

همه چیز راست راسته!

این چشمه.این درخت.این آسمون.این پرنده ها...

بذار نسیم نوازش کنه صورتت رو.نفس بکش.نفس!!!

همه نیروت رو توی صدات جمع کن.

با همه وجودت فریاد بزن:

خدای قشنگم دوستت دارم.

ببین چقدر آروم شدی.راحت راحت!آرامش مطلق.

خرابش نکن.خواهش میکنم.بذار روحت جوون بمونه.

خرابش نکن.مشکلات همیشه هست.ولی این لحظه دیگه تکرار نمیشه.

نفس بکش.!

بس فتنه و شور در جهان حاصل شد

سر نشتر عشق بر رگ روح زدند

يك قطره از آن چكيد و نامش دل شد.

اطلاعات عمومی ۲

تولد وبلاگ اطلاعات عمومی 2رو به دوستان مژده وبه یزدان عزیزم تبریک میگم.