مولای مهربانم امروز جمعه است؛ روز تولد تو...تا کی بدون تو این روز را جشن بگیریم؟
تا کی بی تو مولا؟
بار زندگی بر دوش؛ خسته در کوره راه های پر فراز و نشیب؛تا کی بی تو؟
تشنه با لبان خشکیده تا کی بی تو؟
خواب غفلت در چشمانمان ؛تا کی بی تو؟
بند گناه بر بالهایمان؛ تا کی بی تو؟
مولا ؛ آقا ؛ خسته و بی همسفر ؛بگو آخر تا کی بی تو؟
جمعه است امروز مگر نگفتی می آیی؟
مگر قرار نشد جمعه ای چشممان به جمالت روشن شود؟
پس تا کی بی تو؟
دامن پر از ستاره كنم شب زاشك چشم چون بنگرم به ماه و كنم ياد روي تو؟
راه گم کرده ایم؛ در خود غرق شده ایم.آقا تو را به جان مادرت بگو تا کی بی تو؟
مهدی جان؛ مولا جان؛ تو هستی و ما داریم غرق میشیم تو مرداب این دنیا...
تو هستی و داریم از دست میریم.پس تا کی فراق کشیدن؟تا کی بی تو مولا تا کی؟
چرا نباید کنارم باشی؟ چرا نباید ببینمت؟ چرا نباید بیام و سر رو پاهات بذارم؟
چرا نباید دست رو سرم بکشی؟ اخه تا کی بی تو آقا؟
چرا نیستی و ما غرق در ماتمیم؟
چرا نیستی و هر کس به خودش اجاره میده ظلم کنه؟
چرا نیستی آقا؟ پس به کی پناه ببریم؟ به کی رو کنیم؟
چرا نیستی جواب بی عدالتی ها رو بدی؟
چرا نیستی آقا؟
آقا بيـــــا به خاطر باران ظهور کن ما را از اين هواي سراسيمه دور کن
وقتي براي بدرقه عشق ميروي از کوچههاي خسته ما هم عبور کن
به هر طرف نگاه میکنم راه ناپیداست...همه جا تاریک تاریک...
من ناتوان تر از آنم که از این تاریکی بگذرم.کو کسی که دست مرا گیرد؟
کو کسی که راه را نشانم دهد؟
مگر تو امام من نیستی؟ مگر تو صاحب و مولای من نیستی؟
تا کی بی تو؟ تا کی آقا؟...
غریب ترین مردم زمانه ایم.غریب ترین.کو دادرسی؟ کو یاوری؟ کجایی مولا؟
اون جمعه کی میرسه؟ اون روز کی میاد؟
کی میشه سر رو پاهات بذارم و یه دل سیر گریه کنم؟ بگم از همه جبرها؛ ظلم ها؛
بگم از همه تنهایی ها؛ کی اون روز میاد؛
دارم باهات حرف میزنم حرفهام رو میشنوی؟ اشک هام رو میبینی؟
دارم صدات میکنم.
یا مهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدی(عج)
کجایی آقا؟کجای این زمین؟ کجای این آسمون؟ دلم تو رو میخواد...
کجایی مولا خسته ام؛ خسته از خودم ؛ کجایی آقا...
میشه نیازمندی دست به سوی تو دراز کنه و دستش رو پس بزنی؟
من نیازمند یه نگاهتم.یه نگاهت دنیای منو و زیر و رو میکنه.فقط یه نگاه...
شاید آن روز که سهراب نوشت "تا شقایق هست زندگی باید کرد" خبری از دل پر
درد گل یاس نداشت. باید اینطور نوشت: " هر گلی هم باشد، چه شقایق چه گل
پیچک و یاس، تا نیاید مهدی زندگی دشوار است."
|
روز اســت ولــی بــه نــور مـهـتـابـیهـا |
|
خـورشـیـد بـیـا، مـیـان شبتابیها |
|
مــا جـمـلــه فـقـیر بی تو بودن هستیم |
|
یـک بـار بـیـا بـه عـشـق کمیابیها |
|
چشمان همه دریا شده، جانها چو کویر |
|
یک جـرعه بـیا به مشک بی آبیها |
|
در خــواب و خـیـالـیــم و بـه غـفـلت امـا |
|
یک چرت بیا به چشم بی خوابیها |
|
مــرداب دگــر رســیــده تــا گــردنــمــان |
|
بـشـتـاب و بـیـا به جـنگ مردابیها |
|
در قــحـط حـیـا و خـشــکـسـالـی صـفـا |
|
نـاخـوانـده بـیـا امـیـــد نــایــابــیها |
فرا رسيدن نيمه شعبان، ميلاد يگانه منجي عالم بشريت،حضرت صاحب الزمان
(عج) بر شما دوستان عزیز مبارك باد!
شکراً لله...
